Stichting Corridor Dienstverlening

Bert

Een stukje van het meubilair

20 februari 2011

Bert (49) is al sinds 1999 vrijwilliger bij de Vriendendienst Rotterdam.
Hij zat in de activiteitencommissie en de nieuwsbriefredactie. Tegenwoordig zit hij in de adviesraad.
Door de jaren heen heeft hij veel maatjes gehad. Meestal hadden die psychische problemen en vaak durfden ze niet naar buiten. Met huisbezoek, een drankje, wat praten en een bordspelletje bracht hij wat gezelligheid in hun leven.
Zelf doet hij altijd graag aan de uitstapjes mee en hij heeft daarvoor nog wel wat nieuwe ideeën.
Omdat hij vroeger in Hoogvliet woonde is hij sinds kort ook vrijwilliger bij de Vriendendienst Hoogvliet. Hij heeft daar een maatje. De mentaliteit van de Hoogvlieters, wat vrijer dan elders in Rotterdam, kan hij wel waarderen.

Betrokken
Ik ben al sinds 1999 bij de Vriendendienst Rotterdam, dus al bijna een stuk van het meubilair.
Ik heb in de nieuwsbriefredactie gezeten en in de activiteitencommissie. Toen ik een betaalde baan kreeg moest ik die activiteiten opzeggen. Maar maatjes bezoeken, ben ik gewoon blijven doen.
Sinds kort zit ik voor de Vriendendienst Rotterdam in de adviesraad. Die is opnieuw opgestart om de leiding adviezen te geven. En ook tips en ideeën om alles, zoals uitstapjes en dergelijke, nog wat beter te laten functioneren.
En sinds vorig jaar heb ik in Hoogvliet weer een maatje. Dat bevalt me prima, want ik heb jaren in Hoogvliet gewoond en het trok me weer.

Maatjes
Ik heb de nodige maatjes gehad en daar deed ik allerlei dingen mee: koffie drinken, huisbezoek, uit eten. Het lag er maar aan wat voor maatje je had, wat het maatje kon en niet kon. Daar pas je je dan bij aan.
Veel ervan hadden psychische problemen en kwamen amper het huis uit. Ze hadden last van verlegenheid en wisten niet goed hoe ze het moesten aanpakken om ergens heen te gaan. Ook had ik een maatje die om andere reden behoefte had aan contacten. Daar heb ik trouwens nog steeds heel goed contact mee en beschouw ik gewoon als vriend.
Ik heb ook een maatje gehad met lichamelijke klachten, een longpatiënt. Die stoomde nog steeds flink zijn shag en dat deed hem niet echt goed.
Meestal ging ik naar hun huis. Aandringen om naar buiten te gaan had niet echt zin, want dat konden ze op de een of andere manier niet. Dan hou je het maar bij huisbezoek. Gezellig met een drankje, wat praten, DVD-tje kijken, een bordspelletje.
Ik ging er meestal eens in de veertien dagen naar toe. De duur van het contact was verschillend. Af en toe stopte het tussendoor om wat voor reden dan ook. Eentje is helaas overleden.
In Rotterdam gaat men uit van een contact dat een half jaar of een jaar duurt. Maar ik heb ook wel eens jaren een maatje gehad, dat ging gewoon goed. Maar toen was ik toe aan wat anders en heb ik een nieuw maatje gekregen voor een jaar.

Uitstapjes
De uitstapjes vind ik vaak wel leuk georganiseerd. We zijn onlangs nog naar een ijsboerderij geweest. Dat was heel erg leuk. Ze maakten er zelf ijs van verse ingrediënten en we mochten proeven. Dat was heerlijk! Het was ook leuk om te zien en het was een leuke busrit.
Toen ik nog in de activiteitengroep zat hielp ik mee aan het organiseren. We zijn toen onder andere naar park De Hoge Veluwe geweest, naar Scheveningen en naar Plaswijck.
Voor Hoogvliet heb ik laatst nog een tip gegeven: op een mooie zaterdagmiddag een picknick houden in het Ruigeplaatbos. Dan kunnen de mensen gewoon in Hoogvliet blijven.
Wat misschien ook wel eens gezellig zou zijn is een borrelmiddag of avond. Een gezellig, informeel middagje. Met frisdrank voor degenen die niet willen of mogen drinken.

Hoogvliet en Rotterdam
Ik merk zeker verschil tussen de Vriendendienst Hoogvliet en die in Rotterdam. Ook omdat ik jaren in Hoogvliet heb gewoond ken ik de cultuur van Hoogvliet wel een beetje. Ik heb ook vrijwilligerswerk gedaan voor de Stichting Welzijn Hoogvliet, dus ik weet hoe eigengereid ze soms kunnen zijn. Anarchistisch is een te groot woord, maar toch wel wat vrijer dan in Rotterdam.
De werkwijze van de Vriendendienst Hoogvliet is anders dan die in Rotterdam. In Rotterdam heb je echt een vrijwilliger en een deelnemer. In Hoogvliet word je gewoon beiden beschouwd als maatjes en je kunt inderdaad een hoop aan elkaar hebben. Dat kan altijd van pas komen.
En er is geen vaste periode. Zo lang het goed blijft gaan, blijf je gewoon met elkaar omgaan.
De werkwijze in Hoogvliet spreekt me aan. Ook hoe er daar wordt omgegaan met de mensen. Ik ben heel leuk ontvangen. Het was ook geen enkel probleem om voor Hoogvliet te gaan werken, ook al woon ik er niet. Ze kennen me al jaren. Ik ben een stukje van het meubilair dat een beetje is verhuisd.